ويژه ايام محرم                                                                                                                                            19/10/1386

اعتقاد به شفاعت
از جمله مباحث سازنده اعتقادي، «شفاعت» است. شفاعت يعني عقيده به اين كه با وساطت اولياي الهي، خداوند از گناهان مومنان خطاكار در مي گذرد. شفاعت با اذن خدا است و معصومين نيز از كساني شفاعت مي كنند كه هم خدا اذن مي دهد هم خود آن افراد، استحقاق شفاعت را داشته باشند. پس شفاعت، زمينه لازم دارد و عقيده به شفاعت شفعا، نوعي مراقبت در رفتار و عملكرد را مي طلبد. بُعد سازندگي شفاعت همين بخش است.
مقام شفاعت براي پيامبر و خاندان او ثابت است. در قيامت هنگام حسابرسي نيز مواجهه انسان ها با پيامبر و آل او حتمي است و نقادي عملكرد دنيوي در آخرت است. طرح مساله شفاعت يا برخورد با پيامبر در قيامت، توجه دادن به اين بعد اعتقادي است.
«اللهم ارزُقني شَفاعَةَ الحُسينِ يَومَ الورود.»
در كوفه، وقتي امام سجاد عليه السلام را با آن حال رقّت بار و دست بسته و زنجير بر گردن آوردند، حضرت ضمن اشعاري كه مي خواند، يكي هم اين بود:
لَو اَنَّنا و رَسُولَ اللهِ يَجمَعُنا يَومَ القِيامَةِ ما كُنتُم تَقُو لينا (1)
«اگر روز قيامت، ما و پيامبر خدا در يك جا جمع شويم، شما چه خواهيد گفت؟ و چه حرفي براي گفتن يا عذرخواهي داريد؟»
در سخناني هم كه حضرت زينب عليهاالسلام در كوفه داشت، از جمله به اين شعر تمثل جست كه:
ما ذا تَقُولوُنَ اِذ قالَ النَّبيُّ لَكُم ماذا فَعَلتُم و اَنتُم آخِرُ الاُمَم ... (2)
«آنگاه كه پيامبر (در قيامت) به شما بگويد: چه كرديد؟ شما كه امت آخرالزمان هستيد! شما چه جواب خواهيد داد؟»
و به نقل برخي منابع، در يكي از منزل هاي راه كوفه تا شام كه اسراي اهل بيت را مي بردند، بر ديواري با خطي از خون نوشته شده بود:
اَتَرجُوا اُمّةٌ قَتَلَت حُسَيناً شفاعَةَ جَدِّهِ يَومَ الحِسابِ؟ (3)
يادآوري موضوع اعتقادي شفاعت، نوعي ملامت بر عملكرد دشمنان نيز بود، چرا كه جنايت آنان نسبت به ذريّه پيامبر، با وضع امتي كه به شفاعت آن حضرت اعتقاد داشته باشند، ناسازگار است.
درخواست شفاعت و اميد به آن نيز، كه در زيارت نامه ها آمده است، همين اثر تربيتي را دارد. از جمله در زيارت امام حسين عليه السلام مي خوانيم: «فَاشفَع لي عِندَ رَبِّكَ و كُن لي شَفيعاً.» (4)
در زيارت عاشورا نيز از خدا مي خواهيم كه شفاعت آن حضرت را در روز قيامت، روزي ما سازد:
«اللهم ارزُقني شَفاعَةَ الحُسينِ يَومَ الورود.»(5)
اهل بيت پيامبر، برگزيدگان خدايند و مقام والايشان نزد او، در زيارتنامه ها بازگو شده است. در سخناني هم كه خود امام حسين، امام سجاد، حضرت زينب عليهم السلام و ديگر عاشوراييان بيان كرده اند، از اين مقام ياد شده است.
پي نوشت ها:
1- مقتل الحسين، مقرم، ص 410 .
2- همان، ص 439 .
3- همان، ص 444، به نقل از تاريخ ابن عساكر، صواعق محرقه و ... .
4- مقتل الحسين، مقرم، ص 444، به نقل از تاريخ ابن عساكر، صواعق محرقه و ... .
5- مفاتيح الجنان، زيارت عاشورا، ص 458.
منبع:
پيام هاي عاشورا، جواد محدثي.

 ويژه نامه ايام محرم

آرشيو اخبار و رويدادها