ويژه نامه ايام حج                                                                                                                                          21/9/1386

حج فلسفه توحيد
سپاس خداوندي را كه خانة خود را رمز هدايت بحق و وسيلة طهارت از آلايش، و مركز ظهور ايمان، و نمونة صلح و امنيّت مردم جهان قرار داد.
سلام بر ابراهيم(ع) خليل خدا و بنيانگذار دين حنيف، آن كس كه براي خدا قيام كرد و با عزمي الهي بر دنيايي از مشكلات فائق آمد و در برابر آزمون‏هاي توان فرساي الهي پيروز گشت و بر فراز رفيع «امامت» جاي گرفت.
سلام بر كعبه، اين هيئت هميشه بر پاي توحيد و مشعل هماره فروزان عشق و آزادگي انسان، قبلة دل و عمل جهان اسلام.
سلام بر بيت ‏الله و حريم آن، سلام بر مدينه‏ النّبي و بقيع آن، و سلام بر همة آيات بزرگ و خاطره‏ انگيز اين وادي مقدّس، اين كانون اسرار عبوديّت و راز بلند انسانيّت.
به هنگام حج، رهروان راه عرفان و عشق و ايثار، از همه جاي جهان و با چهره ‏ها و زبان‎هاي گوناگون، كوله ‏بار حج را بر قامت، و عزم ديار دوست را در دل استوار مي‏سازند تا در زيباترين و شگفت ‏ترين اجتماع انساني، تجسّم عيني توحيد را درصورت حج به نمايش گذارند.
فلسفة حج را به كلامي كوتاه مي‏توان فلسفة توحيد دانست. حج گزاران در هر قدمي كه به خانة معبود نزديك مي‏شوند، باري از «خود» و «غيرخدا» بر زمين مي‏نهند و مي‏روند تا رنگي الهي گيرند و وحدت و توحيد را به نمايش در آورند.
در جاي جاي مراسم حج، اسراري ژرف از عبوديّت و عرفان حق نهفته است. كعبه با آن سادگي پر صلابتش، عرفات با آن شكوه پر رمز و رازش، مني و مقام، حجر‏الاسود و حجر اسماعيل و... هر گوشة اين سرزمين مقدّس يادآور زيباترين جلوه‏هاي حيات انسان و صحنة‎هاي پيكار حق و باطل از آغار تاكنون است.

حج گذري بر تاريخ اسلام است. حج زنده كردن ياد امام حسين(ع) اسوة عظيم و ابدي مقاومت در مقابل ظلم و فساد، و خروج تاريخ ‏ساز او از صف حاجياني است كه بي معرفت امام، در حقيقت سنگ‏ها را طواف كرده‏ اند.
حج در تداوم خود، گذري بر مدينه است. با آن سكوت محزونش و فضايي كه سرشار از خاطرات پيامبر اكرم(ص) و حضرت علي(ع) و حضرت فاطمه(س) و اصحاب راستين آنان است و ظلم بزرگي كه بر ايشان رفت و... اندوه شيعياني كه از پشت نرده‏ هاي بقيع انتظار آن منتقم و منجي بزرگ حضرت مهدي(عج)را فرياد مي‏كشند، تا بر ديوار كعبه تكيه زده و پيكار عظيم و نهايي حق با باطل را آغاز نمايد.
حج در باطن خود ارتباط عميق حضرت اسماعيل(ع) و امام حسين(ع) است. چه هر دو مظهر اطاعت محض فرمان خدا در مسلخ عشق ‏اند. حج ترجمان تسليم بي چون و چراي ابراهيم خليل(ع) در برابر فرمان حق به ذبح فرزند است كه خداوند از آن به «ذبحي عظيم» ياد مي‏كند و امام حسين(ع) آن قرباني بزرگ كه در راه حق و اقامة عدل الهي از خود گذشتن را به مسلمانان جهان آموختند.
اميد آن كه در پرتو بيداري وحركت امّت مسلمان، حج هويّت حقيقي و اثر عظيم خود را در سامان دادن به دين و دنياي مسلمانان بازيافته و اجتماع سالانة حج محيطي مستعد براي اقامة ارزش‏هاي اصيل اسلامي و موجب سرفرازي امّت اسلام و قيام آنان عليه استكبار جهاني و زمينه‏اي براي ظهور منجي عالم بشريّت حضرت حجّت ‏بن الحسن ‏العسكري(عج) فراهم گردد.

ع. الياس زاده ناييني

ويژه نامه ايام حج

آرشيو مقالات و دست نوشته ها